Groene peper :
Deze is afkomstig van bessen die geplukt worden lang vooraleer ze
rijp zijn. Ze worden vers gebruikt en zijn meestal zacht van smaak.
Ze worden gecommercialiseerd in azijn, diepgevroren of gedroogd.
Zwarte peper :
Deze bessen worden geplukt net voor ze rijp zijn en worden daarna
8 dagen in de zon gedroogd. Hun pulp krimpt en wordt donker door de
zon. Zijn aroma is sterker en pittiger als dat van de groene peper.
Witte peper :
De bessen worden geplukt op het moment van hun optimale rijpheid
dwz wanneer een trosje minstens 5 rode bessen heeft. Daarna worden
de bessen gedurende verschillende dagen gewassen om hun pulp te
verwijderen vooraleer ze in de zon gedroogd worden. (Sommige witte
pepers worden jammergenoeg ook chemisch behandeld om de witte kleur
te bekomen, wat uiteraard de smaak niet ten goede komt.) Het pikante
van peper komt uit de aanwezigheid van piperine in de pulp. Witte
peper zonder pulp is dus minder pikant en heeft meer finesse.
Rode peper :
Deze peper komt van bessen die volledig rood en reeds van de peperplant
vallen. Ze worden met de hand verzameld en onmiddellijk in de zon
gedroogd. Hij is gekend voor zijn mooie bordeax tint.
De witte peper van Penja :
Deze peper wordt gekweekt in de Penja vallei in Cameroen. De uitzonderlijke
kwaliteit van de bodem, verrijkt door volkanische grond, en het
equatoriaal klimaat maken deze plek tot een gepriviligieerd oord
voor de peperplant. De piper nigrum groeit er uitstekend en put
zijn uitzonderlijke smaak uit deze rijke en evenwichtige grond.
De Productie van de plantage in Penja bedraagt jaarlijks 25 ton,
wat een marginale hoeveelheid is op wereldniveau. Brazilië,
de belangrijkste producent van peper ter wereld, exporteert gemiddeld
16.000 ton per jaar.
De peperplantage in Cameroen is slechts 60 hectare groot en dit
verklaart ook meteen de zeldzaamheid van haar peper.
Peper wordt tweemaal per jaar geoogst. De eerste en belangrijkste
oogst vindt plaats tussen 15 december en 15 maart ; de tweede gebeurt
in de maand juni juist voor het regenseizoen.
De bessen worden met de hand geplukt en de trosjes worden in jute
zakken gestoken. Daarna worden deze zakken in bakken met bronwater
gelegd gedurende 10 dagen. Dit water wordt om de twee dagen ververst.
Dankzij de overvloed van bronwater wordt de peper van Penja natuurlijk
wit. Er wordt geen enkel Product toegevoegd aan het water.
Dan kan het pletten beginnen : volgens de oude traditionele methode
worden de bessen elke dag door de mannen en vrouwen van de plantage
met de voeten vertrappeld. Daardoor wordt de pulp van de bessen
verwijderd op een natuurlijke manier en blijft enkel nog het hart
van de peper over.
Slechts na dit ritueel wordt de peper uit de jute zakken gehaald
en worden alle bolletjes uitgestrooid op een plat terrein, de “droogplek”
genoemd, waar ze een week in de zon gedroogd worden.
De peperkorrels zijn bruin wanneer ze nat zijn. Door ze te drogen
in de zon worden ze wit. Wanneer de korrels uiteindelijk droog zijn,
worden ze in grote zeven geschift. Enkel de grote korrels blijven
over en worden uiteindelijk de witte peper van Penja.
Gebruik deze peper bij schaaldieren, geitekaas, vlees, vis, en
zelfs bij aardbeien … |